در یک حرکت غیرمنتظره اما استراتژیک، دارندگان توکن ZetaChain رسماً طرحی را برای تعطیلی لایه یک کازماس-محور این پروژه و انتقال توکن ZETA به شبکه سولانا تأیید کردند. این رای‌گیری که در هفته‌های گذشته با بحث‌های گسترده‌ای در جامعه کاربری همراه بود، نشان‌دهنده تغییر اساسی در نقشه راه فنی زتاچین است.
بر اساس این طرح، زنجیره مستقل کازماس زتاچین به تدریج از کار افتاده و دارایی‌ها و کاربران به شبکه سولانا منتقل می‌شوند. این تصمیم در راستای روندی رو به رشد در صنعت کریپتو قرار دارد که پروژه‌ها به جای تحمل هزینه‌های سنگین نگهداری زنجیره‌های مستقل، به استفاده از زیرساخت‌های تثبیت‌شده‌تر روی می‌آورند.
زتاچین به جمع پروژه‌هایی می‌پیوندد که با چالش‌های فنی و مالی نگهداری لایه یک مستقل مواجه شده‌اند. سرعت بالای تراکنش‌ها، کارمزدهای پایین و اکوسیستم در حال شکوفایی سولانا از جمله دلایل اصلی این مهاجرت به شمار می‌رود.
برای دارندگان ZETA، این تحول هم فرصت و هم ریسک به همراه دارد: از یک سو دسترسی به بازار بزرگ‌تر سولانا و نقدینگی بیشتر، و از سوی دیگر پیچیدگی‌های فنی انتقال و وابستگی به پایداری شبکه میزبان.
به نقل از مگ دیجی
تصمیم زتاچین برای رها کردن لایه یک کازماس و پیوستن به سولانا، بازتابی از تحولات ساختاری عمیق در اکوسیستم بلاکچینی است. در دو سال گذشته، بیش از پیش شاهد بوده‌ایم که پروژه‌ها از استراتژی «ساخت زنجیره اختصاصی» فاصله گرفته و به سمت «اتکا به اکوسیستم‌های بزرگ‌تر» حرکت کرده‌اند. این روند به دلیل سه عامل اصلی است: هزینه‌های بالای نگهداری اعتبارسنجی، رقابت بی‌رحمانه برای جذب کاربر، و تمرکز روزافزون نقدینگی در چند شبکه اصلی.
انتخاب سولانا به عنوان مقصد، نشان‌دهنده جایگاه رو به رشد این شبکه به عنوان «مرکز جدید فعالیت‌های دیفای» است. سرعت ۶۵ هزار تراکنش در ثانیه و کارمزد کسری از سنت، سولانا را به گزینه‌ای ایده‌آل برای پروژه‌هایی تبدیل کرده که به دنبال مقیاس‌پذیری سریع هستند. اما این مهاجرت بی‌خطر نیست: وابستگی به یک شبکه واحد، ریسک قطعی‌های احتمالی و از دست دادن استقلال فنی را به همراه دارد. همچنین تجربه نشان داده است که چنین انتقال‌هایی همیشه با از دست رفتن بخشی از کاربران همراه است.
در نگاه به آینده، پیش‌بینی می‌کنیم موج مهاجرت‌های مشابه ادامه یابد. پروژه‌های لایه یک کوچک‌تر یا ادغام می‌شوند یا به شبکه‌های بزرگ‌تر می‌پیوندند. این روند به نفع سولانا و اتریوم تمام می‌شود و می‌تواند به تمرکز بیشتر قدرت در این دو اکوسیستم منجر گردد. برای سرمایه‌گذاران، پیام روشن است: ارزش پروژه‌ها دیگر نباید تنها بر اساس فناوری مستقل آن‌ها ارزیابی شود، بلکه جایگاه آن‌ها در اکوسیستم گسترده‌تر و توانایی جذب کاربران واقعی، معیارهای تعیین‌کننده خواهند بود.