استراتژی (Strategy) که پیش‌تر با نام مایکرواستراتژی (MicroStrategy) شناخته می‌شد، پس از یک توقف دو هفته‌ای بالاخره دوباره به خرید بیت‌کوین بازگشت. این شرکت ۹۵۰ بیت‌کوین جدید به ارزش ۷۵.۷ میلیون دلار به سبد دارایی‌های خود اضافه کرد.
بر اساس داده‌های منتشر شده، میانگین قیمت پرداختی استراتژی برای هر بیت‌کوین در این خرید حدود ۷۹٬۷۰۰ دلار بوده است. جالب است بدانید این خرید در زمانی انجام شده که قیمت بیت‌کوین همچنان در محدوده‌های ۸۰ هزار دلار در نوسان است؛ یعنی استراتژی منتظر کف بازار نمانده و به خرید استراتژیک خود ادامه داده است.
اما خرید بیت‌کوین تنها خبر این هفته نیست؛ استراتژی همزمان ۱۷۴ میلیون دلار نیز برای بازخرید سهام ترجیحی خود یعنی STRC خرج کرده است. این اقدام نشان می‌دهد شرکت در کنار جمع‌آوری بیت‌کوین، در حال مدیریت ساختار سرمایه و تعهدات خود نیز هست.
با احتساب این خرید جدید، کل دارایی بیت‌کوین استراتژی همچنان بالای ۵۵۰ هزار بیت‌کوین قرار دارد و این شرکت را به بزرگ‌ترین هلدینگ شرکتی بیت‌کوین در سراسر جهان تبدیل می‌کند.
به نقل از مگ دیجی استراتژی بار دیگر نشان داد که رویکرد خرید بلندمدت بیت‌کوین خود را تغییر نداده است. این خرید در حالی صورت گرفت که پس از دو هفته توقف، برخی از تحلیلگران حدس می‌زدند شاید شرکت در حال بازنگری استراتژی خود باشد. اما مشخص شد این توقف تنها یک مکث کوتاه بوده است.
میانگین قیمت پرداختی در این خرید حدود ۷۹٬۷۰۰ دلار برای هر بیت‌کوین بوده است؛ یعنی تقریباً در سطح فعلی بازار. این موضوع نشان می‌دهد که مدیریت استراتژی به دنبال خرید در کف نیست، بلکه هر زمان که نقدینگی در دسترس باشد، خرید انجام می‌دهد. این رویکرد میانگین‌گیری مستمر در مقیاس سازمانی، به استراتژی اجازه داده میانگین قیمت کل سبد خود را در طول زمان مدیریت کند.
در کنار خرید بیت‌کوین، بازخرید ۱۷۴ میلیون دلاری از سهام ترجیحی STRC پیام مهمی دارد. این اقدام می‌تواند به کاهش فشار فروش احتمالی در آینده و همچنین بهبود ساختار سرمایه شرکت کمک کند. به عبارت دیگر، استراتژی همزمان در حال جمع‌آوری بیت‌کوین و بهینه‌سازی تعهدات مالی خود است.
با رسیدن کل دارایی این شرکت به بیش از ۵۵۰ هزار بیت‌کوین، استراتژی همچنان بزرگ‌ترین هلدینگ شرکتی بیت‌کوین در جهان محسوب می‌شود. در نگاه نهایی، این حرکت می‌تواند سیگنال مثبتی برای بازار باشد؛ چرا که خرید توسط یک بازیگر نهادی بزرگ معمولاً با افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران خرد همراه است. هرچند تمرکز بالای این شرکت بر یک دارایی واحد، ریسک‌های سیستماتیک خاصی را نیز به همراه دارد که سرمایه‌گذاران باید آن را در نظر بگیرند.