آژانس تحقیقات پروژه طرح جدیدی را برای تقویت سبد سولانا ارائه کرده است. این نهاد پیشنهاد داده است که ۱۵۰ میلیون دلار به صورت پول فیات نگهداری شود، ۱۲۵ میلیون دلار نیز در دارایی‌های استیک‌شده و درآمدزا سرمایه‌گذاری گردد. در کنار این دو بخش، برنامه‌ای برای بازخرید ۲۵ درصد از توکن‌های موجود نیز در نظر گرفته شده است.
هدف اصلی این ترکیب، ایجاد تعادل میان امنیت مالی و بازدهی بلندمدت است. پول فیات می‌تواند ذخیره‌ای پایدار برای مواقع نوسان شدید بازار باشد و سپرده‌گذاری روی سولانا، جریان درآمدی پایداری ایجاد کند. بازخرید توکن‌ها نیز می‌تواند فشار خرید ایجاد کرده و از ارزش دارایی حمایت کند.
با این حال، موفقیت این طرح به شفافیت در اجرا، انتخاب درست زیرساخت‌های استیکینگ و مدیریت ریسک‌های بازار بستگی دارد. اگر گزارش‌گذاری دقیق و نظارت جامعه وجود داشته باشد، این مدل می‌تواند الگویی برای مدیریت حرفهایتر خزانه‌داری پروژه‌های کریپتویی شود.
به نقل از مگ دیجی این پیشنهاد نشان می‌دهد خزانه‌داری پروژه‌های کریپتویی به مدل‌های حرفهایتر و چندلایه‌تری متمایل شده است؛ مدلی که دیگر فقط به افزایش دارایی‌های دیجیتال اهمیت نمی‌دهد، بلکه به مدیریت ریسک، نقدشوندگی و تولید جریان درآمد نیز اولویت می‌دهد. بخش پول فیات می‌تواند مانند یک ضربه‌گیر عمل کند و در زمان افت بازار یا نیاز فوری به منابع مالی، فشار فروش روی دارایی‌های پروژه را کاهش دهد. در مقابل، استیک سولانا می‌تواند درآمد غیرفعال پایداری ایجاد کند، اما کارایی آن به قیمت SOL، انتخاب اعتبارسنج معتبر، شرایط شبکه و سیاست‌های نظارتی بستگی دارد. بازخرید توکن هم در کوتاه‌مدت می‌تواند تقاضا را افزایش دهد و سیگنال حمایت مدیریت قوی باشد، اما تأثیر بلندمدت آن به شفافیت زمان‌بندی، قیمت خرید و میزان واقعی توکن‌های بازخریدشده وابسته است. موفقیت این طرح در گرو اجرای دقیق، نظارت جامعه و گزارش‌دهی دقیق است. اگر این تراز حفظ شود، می‌تواند الگویی برای سایر سازمان‌های حوزه کریپتو شود که می‌خواهند مزایای دارایی‌های دیجیتال و مدیریت مالی سنتی را با هم ترکیب کنند. اما اگر تمرکز اصلی به سمت بازخرید توکن جابجا شود، ممکن است انتقاداتی درباره اولویت قیمت کوتاه‌مدت نسبت به توسعه محصول و کاربرد واقعی شکل بگیرد. در مجموع، طرح می‌تواند انعطاف‌پذیری مالی سبد سولانا را افزایش دهد، اما ارزش واقعی آن در عملکرد شفاف و مدیریت دقیق ریسک‌ها آشکار می‌شود.