مذاکرات برای ایجاد یک استاندارد واحد کیف پول میان اتریوم و بیس، شبکه لایه دوم کوین‌بیس، به نتیجه نرسیده است. دریک چیانگ، پژوهشگر Ethlabs، می‌گوید این دو پروژه پس از شکست این گفتگوها، اکنون مسیرهای متفاوتی را برای انتزاع حساب دنبال می‌کنند.
مسئله اصلی این است که کیف پول‌ها چگونه در سطح پروتکل مدیریت شوند. هدف انتزاع حساب، ساده‌تر و امن‌تر کردن تجربه کاربری است؛ مثلاً بازیابی دسترسی، کارمزدهای مناسب‌تر و تراکنش‌های مجموعه‌ای. اما بدون استاندارد مشترک، توسعه‌دهندگان باید میان طراحی‌های مختلف یکی را انتخاب کنند.
این جدایی می‌تواند قابلیت تعامل پروتکل‌ها را دشوارتر کند و هزینه توسعه را بالا ببرد. در عین حال، رقابت میان راهکارها ممکن است نوآوری را افزایش دهد، اما بهای آن می‌تواند از دست رفتن یکپارچگی در اکوسیستم باشد.
به نقل از مگ دیجی
این شکست صرفاً یک اختلاف فنی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تفاوت در تصور آینده کاربری اتریوم است. اتریوم بیشتر به دنبال حفظ امنیت، غیرمتمرکزسازی و ثبات در سطح پایه است، در حالی که بیس به عنوان یک شبکه لایه دوم، سرعت، مقیاس‌پذیری و تجربه روان‌تر را در اولویت قرار می‌دهد. وقتی استانداردهای حساب متفاوت می‌شوند، کیف پول دیگر فقط ابزار ذخیره دارایی نیست؛ بلکه بخشی از زنجیره تجربه کاربری می‌شود که هر شبکه تمایل دارد آن را کنترل کند.
از نظر کاربردی، عدم توافق به معنای چندقطبی شدن موقت است. توسعه‌دهندگان باید برای شبکه‌های مختلف کدهای سازگاری بنویسند، کیف پول‌ها چند مسیر را پشتیبانی کنند و کاربران با رابط‌ها و قوانین بازیابی متفاوتی روبه‌رو شوند. این موضوع فشار را روی پروژه‌های کوچک‌تر افزایش می‌دهد، زیرا منابع محدودی برای پیاده‌سازی چند استاندارد دارند. در میان‌مدت، ابزارهایی که چندین طراحی را در یک رابط یکپارچه ارائه می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد.
در بلندمدت، این رقابت می‌تواند شبیه به جنگ استانداردهای موبایل یا مرورگرها شود: دوره‌ای از درگیری، تکه‌تکه شدن و در نهایت برتری یک یا چند راهکار غالب. اگر اتریوم امنیت و اعتماد عمومی را حفظ کند، موفقیت بیس بیشتر می‌تواند مکمل باشد تا جایگزین. اما اگر هزینه سازگاری بالا بماند، توسعه‌دهندگان به دنبال راهکارهای ساده‌تر و مستقل از نهادهای بزرگ خواهند رفت. تا آن زمان، برندگان اصلی پروژه‌هایی خواهند بود که پیچیدگی‌ها را از دید کاربران دور نگه می‌دارند.